دانشنامه ناریا
چهارشنبه ۵ اردیبهشت ۱۳۹۷
تاریخ امروز:
نوشته ها:
پیام مدیر:
در صورتی که مطلب مورد نظر خود را در ناریا پیدا نکردید از جستجوگر سایت برای یافتن آن تلاش کنید.



بیماری پریودنتیت نوع پیشرفته ی بیماری لثه است که در اثر درمان نشدن آن در مراحل ابتدایی و بی توجهی به آن اتفاق میفتد. بر خلاف تصور عموم بیماری های لثه در میان افراد بسیار شایع است و بسیاری از بزرکسالان انواع مختلفی از آن را دارا هستند.

اینکه بیماری لثه شما متوقف شود، روندش آهسته تر شود، یا اینکه بدتر شود، به مقدار زیادی بستگی به این دارد که از این لحظه به بعد چگونه روزانه از دندان ها و لثه خود مراقبت کنید. در این پست از دانشنامه پارسی زبان ناریا در خدمت دکتر صادق آقاجری عضو انجمن پریودنتیست های ایران هستیم تا در مورد بیماری های لثه اطلاعات بیشتری به دست آوریم.

چرا به بیماری لثه مبتلا می شویم؟

دهان ما پر از باکتری است. این باکتری ها، همراه با مخاط و سایر ذرات، دائما یک پلاک چسبنده و بی رنگ روی دندان ها ایجاد می کنند. مسواک زدن و نخ دندان کشیدن کمک می کند تا از شر پلاک ها خلاص شویم. پلاک هایی که از بین نروند مقاوم تر شده و جرم  تشکیل میدهند که بوسیله مسواک زدن تمیز نمیشوند و از بین نمیروند. فقط تمیزکردن حرفه ای (جرم گیری) توسط دندانپزشک یا متخصص بهداشت دهان و دندان می تواند این جرم ها را حذف کند.

هرچه بیشتر پلاکها و جرم ها روی دندانها باقی بمانند، مضرتر میشوند. باکتریها باعث التهاب لثه میشوند که به آن “ژنژیویت” میگویند. در ژنژیویت، لثه قرمز و متورم شده و به راحتی خونریزی میکند. التهاب لثه نوع خفیفی از بیماری لثه است که معمولا با مسواک زدن و نخ دندان کشیدن روزانه، و تمیزکردن دندانها توسط دندانپزشک یا متخصص بهداشت دهان و دندان به صورت منظم، برطرف میشود. این نوع از بیماری لثه باعث از دست رفتن هیچگونه استخوان و بافت نگهدارنده دندان نمیشود.

هنگامی که ژنژیویت درمان نشود، میتواند پیشرفته شده و به “پریودنتیت” (که به معنی التهاب اطراف دندان است) منجر شود. در پریودنتیت ، لثه ها از دندانها جدا می شوند و فاصله ای بین آنها ایجاد میشود (به آنها پاکت (pockets) میگویند) که آلوده می شوند. سیستم ایمنی بدن برای مقابله با باکتری ها مانند پلاک ها گسترش مییابد و زیر خط لثه رشد میکند. تقابل بین سموم باکتری ها و پاسخ طبیعی بدن به عفونت، شروع به شکستن و تجزیه کردن استخوان و بافت همبندی که دندان را در جای خود قرار می دهد می کنند. اگر بیماری درمان نشود، به تدریج استخوان ها، لثه ها، و بافت هایی که دندانها را پشتیبانی میکنند نابود می شوند. این روند منجر به لق شدن دندان ها میشود که در نهایت باید کشیده شوند.

پس از از دست رفتن دندان ها راهی برای جایگزینی آن ها وجود دارد؟

بله خوشبختانه امروزه با پیشرفت علم دندان پزشکی می توان برای جایگزینی دندان از دست رفته از ایمپلنت استفاده نمود. این درمان نسبت به درمان های دیگر نظیر بریج بهتر است زیرا به دندان های کناری آسیب وارد نکرده و از تحلیل استخوان جلوگیری می نماید.

آیا کسی که به بیماری لثه مبتلا شد راه درمانی دارد؟

بله همان طور که گفتیم بیماری های لثه بسیار رایج می باشند و معمولا تا سن ۳۰-۴۰ سالگی خود را نشان نمیدهند. اما این بدین معنا نیست که درمانی برای آن ها وجود ندارد. معمولا با جرم گیری عمیق که توسط پریودنتیست انجام می شود و مراقبت های بعدی نظیر مسواک و نخ دندان میتوان بیماری را بهبود بخشید. در برخی موارد که بیماری بسیار شدید باشد و با این موارد قابل درمان نباشد متخصص ممکن است انجام جراحی فلپ را پیشنهاد دهد.

پاسخ دادن